Stadslaborant van de winter: Frank Dingemans

De rode draad doorheen het leven van Frank Dingemans is een voorliefde voor mooie, degelijke spullen met een geschiedenis. Dat en zijn aangeboren talent voor duurzaam ondernemen maakt van Frank de ideale man om mee te schrijven aan het positieve verhaal van milieuzorg, circulaire economie en sociale tewerkstelling dat De Kringwinkel al decennialang is. Als het aan Frank ligt, is dat verhaal nog lang niet afgelopen. Als verantwoordelijke voor strategie en innovatie timmert hij met het nieuwe concept circuit vastberaden aan de kringwinkel van de toekomst.

Voorbestemd

Duurzaam ondernemen zit bij Frank in de familie, zowel langs moeders- als langs vaderszijde. De moeder van zijn moeder had een haute-couture lingeriewinkel, haar man deed de boekhouding. “Mijn grootmoeder was altijd met kwaliteit bezig. Elk filiaal had een atelier. De ‘Dior’ die zij verkocht, werd op het lijf van elke klant geschreven en was voor het leven, onverslijtbaar.” Aan de Dingemans’ kant is Mouterij Dingemans (www.dingemansmout.be) een van de laatste artisanale mouterijen in België. Ze leveren mout op maat, ondermeer aan de abdij van West-Vleteren.

Het verhaal achter duurzame objecten fascineert Frank van kindsbeen af. Nieuwe spullen kunnen hem zelden bekoren. Budget speelt in het begin ook een rol, later gevolgd door de overtuiging dat hergebruik belangrijk is. “Toen ik een jaar of dertien was, kwam de eerste kringwinkel in Kapellen. Ik was gek op muziek, maar had niet de centen om cd’s te kopen.” Geluk bij een ongeluk, heel veel mensen vervangen op dat moment elpees door cd’s en brengen hun platencollectie naar de kringwinkel. Daar ontstaat zo’n overschot dat de uitbater ze Frank cadeau doet. “Dozen vol elpees heb ik naar huis gesleurd. Mijn ouders werden gek van ‘al die ouwe brol’. Maar ik heb er wel een prachtcollectie jazzmuziek aan overgehouden.”

Na verloop van tijd laat hij het collectioneren los. Hij wil zijn leven niet vullen met om zes uur opstaan in de hoop iets te scoren op de markt. Frank is ervan overtuigd dat de dingen die voor hem bestemd zijn, hem ook zullen vinden. Zijn aanpak werkt. Het overgrote deel van de verbouwing van zijn huis realiseert hij met tweedehandsmaterialen. Gericht op zoek gaan in een tweedehandswinkel is een focus die hem ligt. Voor alle duidelijkheid: Frank mag dan wel voor De Kringwinkel werken, hij krijgt en wil ook geen voorrang. Mooie spullen vindt hij overal. “Je kan een enorme geste doen voor deze aarde door nooit iets nieuws te kopen. Dat kost me weinig moeite. Kijk, op dit T-shirt ben ik ontzettend trots: ik heb het al sinds mijn zestiende. Helaas bevindt het zich stilaan in staat van ontbinding (lacht).”

Ambitieus & Co.

Praten met Frank Dingemans (en een blik op zijn cv) levert volgende hypothese op: hij is ambitieus, vasthoudend en passioneel. Hij spreekt het niet tegen. “Ik ben heel ambitieus. Ik rijd me af en toe vast omdat ik met zoveel dingen tegelijkertijd bezig ben. Dan roep ik mezelf een halt toe om mijn focus te herwinnen. Ik ben een goeie initiator en ik heb veel creatieve energie. Niet alleen op het gebied van artistieke creativiteit, ik kan ook creatief denken met saaiere materie.  Mijn sterkte zit in het op gang brengen van een context.” Om die context in detail uit te werken, omringt hij zich met bekwame mensen. Zoals stadslaborant Katrien Van den Bleeken, die het circuit project mee verder uitwerkt. Katrien, zegt Frank stellig, is heel goed in het concreet afvinken van vakjes.

Met iets van spijt in zijn stem merkt Frank in de loop van het gesprek op ‘dat hij geen zeven talen spreekt’. Dat hij een ferm stuk van zijn leven heeft gewijd aan perfect Frans leren, doet vermoeden dat hij ook veeleisend is voor zichzelf. “Mijn grootmoeder was Franstalig, maar dat werd thuis niet gesproken. Behalve als wij, kinderen, iets niet mochten begrijpen (lacht).” Frank zet alles op alles om die ‘gemiste kans’ recht te zetten. Inclusief het zo hard uithangen op school tot hij op kostschool mag in Malonne (bij Namen) ‘om aan zijn Frans te werken’. “Ik voelde me ook beter op een Waalse school. Er was meer persoonlijk contact tussen leraar en leerlingen. Mijn ervaring met Vlaamse scholen was dat je moest luisteren en niet tegenspreken. Ik heb altijd een probleem gehad met autoriteit.”

Tijdens zijn periode in Malonne werkt Frank als vrijwilliger voor Compagnons Bâtisseurs (www.compagnonsbatisseurs.be), die terreinen en centra voor sociale projecten onderhouden. Hij wordt er specialist in de organisatie van tweetalige kampen. “Daar heb ik geleerd dat een mix van Vlamingen en Walen een geweldige match is om dingen gedaan te krijgen. Veel meer dan een groep van enkel Vlamingen of enkel Walen. Het feit dat ik kon tellen, hielp ook heel erg bij het organiseren van die activiteiten.” Het zet hem aan om toegepaste economische wetenschappen te studeren, aangevuld met sociale wetenschappen. Ondertussen start hij vzw Ecofest, en wordt daarmee een van de pioniers in het verduurzamen van festivals. Geen simpele opdracht: herbruikbare bekers, het slaat niet meteen aan. Later volgt een MBA waarbij hij bij wijze van eindwerk de parameters berekent om herbruikbare bekers te introduceren op een muziekfestival. Ondertussen is hij via Ecofest al jaren duurzaamheidsmanager van muziekfestival Couleur Café en raken herbruikbare bekers stilaan algemeen ingeburgerd.

 Frank Dingemans. © Frederik Beyens

Vive la France!

De liefde voor de Franse taal ligt in het verlengde van een passie voor Frankrijk. “Dat ik ooit in Frankrijk zou belanden, stond voor mij vast.” Na zijn studies arriveert Frank in Nantes, zonder veel concrete werkervaring en met een rits diploma’s die in Frankrijk niet worden erkend. Met een combinatie van inzet, talent en geluk scoort hij zijn eerste job: de economische levensvatbaarheid van ‘de olifant’ van Royal de Luxe berekenen. Waarmee hij helpt bewijzen dat een olifant een stad kan doen herleven.

Na enkele jaren later loopt het Franse avontuur af. Privéproblemen en een slechte ervaring met een bedrijf dat zich duurzaam voordoet maar het niet is, doen hem besluiten naar België terug te keren. Zonder rancunes, de tijd in Frankrijk heeft zijn leven verrijkt.  “Op een moment reikte mijn kennis van taal en cultuur zo ver dat ik me realiseerde dat een taal niet enkel een taal is. Een taal is de cultuur van een land. Als je een taal echt begint te doorgronden, te voelen, te beleven, begin je de cultuur, het wezen van een land en de inwoners te begrijpen.  Maak je je dat land ‘eigen’. In Frankrijk heb ik geleerd op twee manieren naar de wereld te kijken. En weet je wat ik me op dit moment realiseer? We kijken te veel eendimensionaal, met gebrek aan perspectief naar de wereld. En daardoor rijden we ons op dit moment collectief volledig vast.”

‘En route…vers de nouvelles avontures (Telex)

Opnieuw in België zoekt Frank een nieuwe uitdaging. Iemand maakt hem attent op een annonce in de krant: ‘Gezocht: communicatiemanager voor Kringwinkel Antwerpen’. In een managementfunctie heeft hij op dat moment geen zin. De job eronder – winkelverantwoordelijke voor een te openen filiaal van De Kringwinkel – wil hij wel. “Met een klein, hecht team zo’n winkel opzetten, daar had ik heel veel zin in. Het deed me terugdenken aan mijn tijd bij Compagnons Bâtisseurs. Kleine simpele dingen realiseren, no nonsense.” Danny, nu nog steeds zijn baas, vraagt hem waarom hij – met zijn cv – in godsnaam voor De Kringwinkel zou willen werken als winkelverantwoordelijke. “Danny heeft me uiteindelijk drie keer laten terugkomen, voor hij overtuigd was dat ik het meende. Toen werd ik aangenomen. ‘Maar je zal zien, we gaan samen andere dingen doen’, voegde hij eraan toe.”

Mooie toekomst voor de kast van de bomma

En of ze samen andere dingen aan het doen zijn. Met circuit, het nieuwste circulaire initiatief van Kringwinkel Antwerpen, wordt op Nieuw Zuid de kringwinkel van de toekomst voorgesteld. “Tot nu toe is De Kringwinkel nog teveel een gesloten systeem, waarbij de klanten onze selectie moeten aanvaarden. Wij weten uit ervaring wat verkoopt, en dat is niet de buffetkast van de bomma.” Vandaag wordt de helft van alle kasten weggegooid. In de toekomst wil De Kringwinkel mensen bereiken die nog wel iets met die kast aankunnen, bijvoorbeeld door ze te demonteren of er een andere bestemming aan te geven. Om hen te bereiken, komen een aantal medewerkers van achter de schermen naar de ‘voorkant’, waar de klanten zijn. “Voor mij is het traject van zo’n meubel een verhaal. Meer nog: een boek met hoofdstukken. Zoiets zien groeien, maakt me blij. We moeten mensen niet doodslaan met ons sociale verhaal, maar het is fijn om te ontdekken dat het verhaal achter mooie dingen ook mooi is.”

www.dekringwinkel.be

Wie is Stadslaborant Frank Dingemans?
Als stadslaborant zet Frank zich in voor een betere, meer duurzame toekomst voor Antwerpen en omgeving. Circulaire economie is innovatief en duurzaam, en dat circulaire principe heeft Frank als geen ander in de vingers.
“Via samenwerkingen met stadslaboranten zoals Sebastiaan de Neubourg of Tom Duhoux groeien er soms wonderlijke producten uit de stroom goederen die bij De Kringwinkel binnenkomt. Je moet zelfs niet noodzakelijk vanuit de mooiste kwaliteit vertrekken, die raakt sowieso in de winkel verkocht. Maar vele verhalen worden geschreven vanuit de mindere kwaliteit. Tom, bijvoorbeeld, geeft ons van de jeans die hij inzamelt, die broeken die nog van draagbare kwaliteit zijn. En wij geven hem, als grondstof voor zijn HNST jeans, de broeken die te versleten zijn om te verkopen. We bekijken ook welk materiaal geschikt is om 3D-draad te leveren voor de zonnebrillen van Sebastiaan.
Ik wil van circuit ook een plek maken waar de mensen die De Kringwinkel tewerkstelt, kunnen doorstromen. Bij kleine, ambitieuze ondernemers, geconcentreerd op één locatie, kunnen onze mensen met mondjesmaat aan dienstverlening doen. Zoals zonnebrillen assembleren, herstellen of verzenden bij W.R.Yuma. Zo zorgen zij ervoor dat Sebastiaan zich kan concentreren op de essentie: het ontwerpen van zonnebrillen.”

Stadslaborant Frank Dingemans
Abonneer mij: 

Abonneer je op onze nieuwsbrief en volg Stadslab2050 op de voet