Stadslaborant van de maand: Daan Neels

Stadslaborant Daan Neels (27) is opgetrokken uit 100% engagement

Stadslab2050 bruist van de samenwerkingen met boeiende mensen met inspirerende verhalen, en die houden we niet langer voor ons. In de rubriek 'Stadslaborant van de maand' trakteren we je maandelijks op een blik achter de schermen bij één van onze contacten. In april ontdek je het verhaal van Atopia-man en stadslaborant Daan Neels.

“Ik ben een wereldverbeteraar, maar als je te vaak zeurt, luistert er niemand meer.”

Waarschijnlijk is er geen periode in zijn leven dat Daan Neels niet werkte aan een betere wereld. Het zou ons niet verbazen als hij in de kleuterschool al in de werkgroep ‘Schone lucht voor alle kinderen’ zetelde. Of beter nog, die werkgroep voorzat. Want laat het duidelijk zijn: ‘Na mij de zondvloed’, staat niet in Daans woordenboek. Zowel professioneel als in zijn vrije tijd werkt hij aan een duurzame toekomst voor onze planeet. En waar beter beginnen dan in je eigen stad?

Daan Neels: “Na mijn studies ben ik in Antwerpen blijven wonen. Mijn sociaal netwerk zit nu hier. Op zoek naar een nieuw engagement, kwam ik bij Act4Change terecht. Zij ondersteunen jongeren bij het uitwerken van duurzame projecten. Als projectmanager organiseerde ik in 2016 een weekend waarin we zoveel mogelijk jongerenverenigingen samenbrachten die in Vlaanderen actief zijn rond duurzaamheid. Met een aantal mensen begonnen we een jaar later na te denken over oplossingen voor specifieke problemen in Antwerpen. Dat werd Atopia.

Wat doet Atopia?

Het is niet onze bedoeling het warm water opnieuw uit te vinden. Eerder mensen organiseren rond: wat kunnen we zelf doen? Voor ons zomerprogramma vorig jaar hadden we zo’n tien à twaalf thema’s geselecteerd. Over voedsel, bijvoorbeeld: waarom moet wat wij eten van de andere kant van de wereld komen? Kunnen we niet meer voedsel in onze eigen omgeving produceren? We hebben ook een bootcamp georganiseerd rond circulaire economie. Daarvoor hadden we vijfentwintig jongeren uitgenodigd, waaronder ook een tiental jonge ondernemers. Re-do is daarvan een voorbeeld. Zij verwerken overschotten uit de papierindustrie tot mooie papierwaren. Dat bootcamp was mijn eerste kennismaking en samenwerking met Stadslab2050.

Wat kan Stadslab2050 voor jou betekenen?

Zo breed mogelijk communiceren wat de Stadslaboranten doen, welke projecten er lopen. Zodat we zoveel mogelijk geïnteresseerden kunnen bereiken. We, dat merk ik ook bij mezelf, zitten vaak teveel in een bubbel. Er zijn heel veel goede initiatieven in Antwerpen, maar we weten het niet altijd. Anderzijds kan het ook nuttig zijn om de krachten te bundelen. Als je weet wie er bijvoorbeeld allemaal rond mobiliteit werkt, kan je ervaring uitwisselen. Misschien hebben zij al een oplossing bedacht voor het probleem waarmee jij op dit moment worstelt. Of kan jij hen helpen. Stadslab2050 is ideaal om te verbinden.

Je bent nu 27. Dat engagement is er bijna altijd geweest, niet?

Als tiener was ik actief in jeugdverenigingen. Dat ging over in een engagement als vrijwilliger in het jeugdhuis van Zoersel. Op de universiteit was ik betrokken bij allerlei verenigingen en activiteiten. Vandaag streef ik naar engagement als fulltime job. Er hoeft inzake engagement niet meteen een persoonlijk raakpunt te zijn. Het verhaal moet me aanspreken. Me het idee geven: hieraan kan ik echt iets bijdragen.”

Je was of bent nooit enkel vrijwilliger. Je neemt meestal ook de leiding…

“Dat zegt iets over mij (lacht). Soms is het uit overtuiging, soms omdat ik slecht kan stilzitten en dan maar weer dingen ga organiseren, soms omdat niemand anders opstaat. Dan heb ik de neiging dingen naar mij toe te trekken. En dingen organiseren, dat doe ik graag. Ik ben erg pragmatisch. Niet in het vage blijven hangen, wat soms gebeurt in de sector.”

Als je goed bent in leiding geven, lijkt het me logisch dat je daarvan een carrière maakt…

“Engagement als carrière, dat is zeker het plan. Als je kijkt naar mijn parcours, zie je dat het met praktisch en organisatorisch werk is begonnen en geëvolueerd naar het meer inhoudelijke. Momenteel werk ik bij Trividend, een risicokapitaalverstrekker. Wij geven leningen en kapitaal aan sociale ondernemingen. Zo was Trividend ondermeer betrokken bij een project rond stadsimkerij Pro-Polis uit Mechelen. Pro-Polis betaalt een eerlijke prijs voor ‘schone’ bijenwas uit Ethiopië, die ze doorverkopen aan Belgische imkers die een probleem hebben met vervuilde bijenwas. Trividend is ideaal om ervaring op te doen, maar nog niet de job van mijn leven.

Wat is de job van je leven?

Daar ben ik nog steeds niet helemaal uit: ik ga vaak te breed, ik moet mij op een ding leren focussen. Maar me inzetten voor één organisatie, voor een nauwe doelstelling, daar raak ik na een tijdje op uitgekeken. Het moet nieuw, fris blijven. Op zelfstandige basis organisaties begeleiden rond duurzaamheid, is een optie. Het hele idee rond human centered design spreekt me ook aan. Oplossingen aanbieden waarbij de mens centraal staat.

Stadslaborant van de maand: Daan Neels.

Wanneer werd dat engagement een levenshouding?

“Rond m’n zeventiende. Ik heb lang getwijfeld over een studierichting, om uiteindelijk uit te komen bij een opleiding master in de sociale en economische wetenschappen. Omdat die best aansloot bij de vragen die ik me op dat moment stelde. Hoe moeten we omgaan met onze planeet? Als we denken aan de volgende generaties, wat is het eerste dat we moeten doen? Ik kwam telkens opnieuw uit bij ‘klimaat’, bij ‘de opwarming van de aarde’.”

Waarom voel je je verantwoordelijk, terwijl zoveel anderen zeggen ‘het zal mijn tijd wel doen’?

“Ik heb daarvoor geen pasklaar antwoord. Ik weet alleen dat ik dit moet doen. Dat engagement zit er diep in: de wil om dingen te veranderen. Waarom ik me dat aantrek en iemand anders niet, dat is afhankelijk van hoe breed iemand maatschappelijk denkt. Sommige mensen zijn meer op zichzelf gericht, andere staan meer altruïstisch in het leven. Voor mij is het in alle geval belangrijk verder te kijken dan mezelf. Heeft dat met opvoeding te maken? Wellicht. Mijn ouders zijn allebei dokter, bij hen staat de mens centraal. Van kindsbeen af kreeg ik de boodschap mee: zorg dat je inbreng telt.”

Ben je een wereldverbeteraar? Zo iemand die in de supermarkt het plastic zakje, waarin iemand een tros bananen steekt, liefst uit diens handen zou willen graaien?

“Zeer herkenbaar (lacht). Ik ben een wereldverbeteraar, maar als je te vaak zeurt, luistert er niemand meer. Ik ben meer iemand die door het voorbeeld te geven voor verandering wil zorgen, to lead by example. Ik praat daar vaak over. Niet met belerend vingertje en ‘je moet…’, maar ik motiveer waarom ik het zo doe. Op die manier beginnen mensen na te denken over hun gedrag. En dat is een eerste stap naar verandering van gedrag.

Geef eens een paar van jouw voorbeelden…

“Plastic zakjes vermijden in de winkel is een goed begin. Ik eet maar een keer per week vlees, omdat ik besef wat de impact van de vleesindustrie is op ons klimaat. Ik neem zoveel mogelijk de bus en de trein, ik deel een auto met mijn broer en zussen.  Ik heb net een huis gekocht waar ik met meerdere mensen ga samenwonen. Geen vier jongeren die elk een eigen appartement innemen, maar vier mensen die samen een huis delen – dat heeft meteen een kostenvoordeel – met een gemeenschappelijke keuken. Porties voor een persoon koken levert veel verspilling op. Bovendien, voor elkaar koken is gewoon gezellig. Voorlopig ben ik het huis aan het opfrissen. Als het kostenplaatje klopt, wil ik op langere termijn investeren in zo duurzaam mogelijk wonen.”

Word je het nooit moe, aan de kar trekken?

“Als het over transitie of duurzaamheid gaat, dat vraagt een lang engagement. Dat zijn geen dingen die je van de ene op de andere dag kan veranderen. Dan helpt het wel als je tussen gelijkgestemde zielen zit. Als jij het even kwijt bent, sleurt de rest je er wel door. In de verenigingen waarvoor ik me inzet, zitten vooral mensen met dezelfde kijk op het leven als ik. Dat worden dan snel vrienden. Dat heeft nog een voordeel: als we de koppen bij elkaar steken, komen daaruit vaak nieuwe ideeën voort.”

Als er even niets moet worden gered, wat doe je dan?

Uiteraard ben ik in mijn hobby’s even eclectisch als in de rest van mijn leven. Ik ben een gezelschapsspelfanaat, op dit moment ben ik nogal weg van RPG’s (role-playing games). Ik lees graag. Inspirerende non-fictie. Van Arnoud Raskin, bijvoorbeeld. Mobile School en Street wiZe, gebaseerd op zijn projecten rond straatkinderen, geven me inspiratie. Je ziet het, het gaat alweer de sociale kant op (lacht). Ik ben ook een stevige fantasy fan: The Kingkiller Chronicles van Patrick Rothfuss, bijvoorbeeld, zijn origineler dan doorsnee in dat genre. Een serie bingewatchen, kan ook. Recent was er Black Mirror. Heerlijk. Techniek die ontspoort, vind ik een geweldig thema voor fictie. In het echte leven vrees ik daar niet zo voor. Ik ben nogal een optimist, zie het nog helemaal zitten op deze planeet. Er gebeurt al veel. Dat kan altijd sneller, maar het komt goed.”

www.atopiastad.eu

Stadslaborant Daan Neels
Daan kwam in aanraking met Stadslab2050 via de bootcamp rond  circulaire economie en trad sindsdien nog vaak in contact met ons, onder meer rond de circulaire hub Plein Zuid. We wensen Daan veel succes met Atopia en hopen hem nog vaak te mogen tegenkomen. Dat kan alleen maar betekent dat deze stadslaborant goed bezig is. 

Stadslaborant Daan Neels
Abonneer mij: 

Abonneer je op onze nieuwsbrief en volg Stadslab2050 op de voet