Een sandaal, 100% made in Antwerp

Mijn droom? Dat mensen opnieuw objecten koesteren. Dat ze dingen kopen om ze zo lang mogelijk te gebruiken. Want massa-consumptie heeft het besef van wat een product waard is van de kaart geveegd.”

Zo zet Sophie Recour meteen de toon van het gesprek. Bedachtzame passie. Gedreven door een droom.
Sophie werkt aan een ‘sandaal 100 % made in Antwerp’. In de mate van het mogelijke in of rond Antwerpen gemaakt van lokale materialen die ecologisch verantwoord zijn en/of gerecycleerd of recycleerbaar.

De sandaal kan een eerste voorbeeld worden van her- of hyperlokalisering. Krijgt hij later elders een kans, in een andere stad, dan wil het principe dat daar opnieuw lokale productie bij komt kijken met lokale materialen. Dus er ligt niet enkel een Antwerpse maar wie weet ook een Amsterdamse, Londense, New Yorkse of Bangkokse versie in het verschiet; telkens met een specifieke, lokale uitvoering.

De ‘sandaal 100% made in Antwerp’ is één van de twaalf projecten die Stadslab2050 binnen Fashion Flows ondersteunt met gratis extern advies. Sophie heeft inmiddels vijf van in totaal zes begeleidingssessies achter de rug. Een gepast moment om een tussentijdse balans op te maken, dachten we.

The Italian connection

Als alles goed gaat, start de verkoop in maart of april van 2016, zo krijgen we te horen. “We werken zowel hier in Vlaanderen als in Italië nog aan prototypes”, vertelt Sophie. “Zoals het er nu naar uitziet, zullen binnenzool en hak uit Italië komen en het leder (vegetaal gelooid) uit Wallonië. Ik zorg voor de verwerking van het leder in mijn atelier waarna een lokaal fabriekje of een beschutte werkplaats – dat is nog geen uitgemaakte zaak – de sandalen zullen assembleren.”

100% made in Antwerp blijkt dus geen haalbare kaart, merken we op. “Dat is momenteel niet realistisch”, bevestigt Sophie. “De schoenenindustrie is niet voor niets uit ons land verdwenen. Wil je een goed product, dan kom je wat schoenen en sandalen betreft in Europa automatisch in Italië terecht. Daar komen er generaties knowhow als het ware op je af terwijl je die hier zelf moet aanbrengen.

Dat neemt niet weg dat in een latere fase alles toch nog Antwerps zou kunnen worden. Ik bekijk momenteel de mogelijkheid tot samenwerking met de afdeling productdesign van de Hogeschool Antwerpen. En volgende week heb ik een afspraak bij Centexbel in Gent om het over recycleerbaar leer te hebben.”

De winkelier als levende website

Niet enkel de sandaal wordt bijzonder, ook de verkoop ervan zal Sophie op een totaal andere leest schoeien. “Alles wat ambachtelijke en lokaal is, botst tegen de prijsbarrière op”, weet ze. “Ik moet dus de prijs van mijn producten – er is ondertussen ook een handtas in de running – drukken. Eén manier om dat voor elkaar te krijgen is door niet via de klassieke retailkanalen te verkopen.”

“Boetieks, schoenwinkels,… moeten om te overleven zelf ook een marge nemen op de aankoopprijs. Daar heb ik alle begrip voor maar het maakt mijn sandaal duurder. Daarom zoek ik plaatsen waar veel vrouwen over de vloer komen en waar ze ook wat tijd doorbrengen. Denk aan kappers, schoonheidsspecialistes,…

Zij worden mijn vitrines, mijn levende websites. Hebben hun klanten interesse, dan begeleiden zij hen bij het op maat samenstellen van hun sandaal, vertellen het duurzame verhaal en plaatsen de bestelling online. Ik neem vanaf daar over.

Voor die begeleidng en voor de plaats die ze ter beschikking stellen, ontvangen ze een commissie. Dat kan het voorschot zijn dat de dame in kwestie betaalt. Onmiddellijk boter bij de vis dus.”

Geen productie vooraf

“Enkel werken op bestelling is de tweede manier waarop ik de verkoopprijs kan drukken. Dus geen grote voorraden die veel geld opslorpen en waarvan haast traditioneel zo’n 30% in de rekken blijft liggen. Wel telkens een uniek paar sandalen dat de klant zelf heeft samengesteld en dat zij enkele dagen later in mijn atelier – of terug bij haar kapper als ze daar de voorkeur aan geeft – kan ophalen.

Zo creëer ik winst:

  • voor de consument want de sandaal is grotendeels personaliseerbaar en dus uniek;
  • voor de ‘winkelier’ want hij rendabiliseert zijn verkoopruimte;
  • voor het milieu want er komt geen enkel paar sandalen te veel op de markt. Bovendien zijn ze van bijzonder goede kwaliteit. Ze zullen dus lang ‘meegaan’.

Het effect op de prijs? Laten we mijn handtassen als voorbeeld nemen. De ‘luxeversie’ in de winkel kost 495 €. De personaliseerbare basisversie zonder voering, met een koordje in plaats van leren riemen,… kan ik aanbieden vanaf 249 €. Wil de dame in kwestie dan toch een voering of toch leren draagriemen, dan stijgt de prijs, maar ze krijgt er ook iets voor in de plaats.”

Begeleiding haalt je uit je isolement

Wat ze vindt van de externe begeleiding die Stadslab2050 aanbiedt, willen we nog weten. “Een ontwerper is een zoeker en dus per definitie onzeker over veel zaken”, klinkt het. “Het klankbord dat Oksigen Lab bood, haalde me eigenlijk uit mijn isolement. Ze waren altijd enthousiast. Dat gaf me een positief gevoel en vertrouwen. En zeker de drive om verder te zoeken!”

“Ook belangrijk is dat ze zelfreflectie hebben gestimuleerd. We bepaalden samen enkele pijlers van het project – lokaal, uniek/op vraag en duurzaam/tijdloos – en analyseerden dan pijler per pijler hoever we konden geraken ook al doken er problemen op.”

“Oksigen Lab hielp me daarnaast bij de prijscalculaties en bracht contacten aan, zoals de Hogeschool Antwerpen. En wat ik bijzonder apprecieerde: mijn begeleider Vincent wilde eerst weten voor wie ik dit nu eigenlijk deed en waarvan ik gelukkig word. Het klinkt misschien vreemd maar voor mij waren dit wel de juiste vragen.“

Via circulaire mode naar een betere wereld

Sophie is niet enkel enthousiast over de begeleiding. Ook Fashion Flows – en dus Stadslab2050 - mag wat pluimen op zijn hoed steken, vindt ze. “De Fashion Flows ontmoetingsruimte eind maart was werkelijk knap. Ik voelde ze aan als ‘essentieel’, als bezig zijn met een betere wereld en niet met de zoveelste modehit.”

“Weet je”, vertelt Sophie. “Ik heb zes jaar lang voor Kipling mee collecties ontworpen en de wereld meermaals afgereisd. Er kwam een punt dat ik me afvroeg of ik trots kon zijn op wat ik deed. Een retorische vraag.”

“Nu weet ik dat ik fundamenteel met iets goeds bezig ben. En zeg nu zelf. Met circulaire mode – waar Fashion Flows voor staat – werk je toch aan een betere wereld?"

interview: november 2015

Abonneer mij: 

Abonneer je op onze nieuwsbrief en volg Stadslab2050 op de voet